ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ

Διατροφική ιστορία του σαλιγκαριού.

     Η κατανάλωση των σαλιγκαριών ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Έχει διαπιστωθεί ότι από την Παλαιολιθική Εποχή μέχρι την ύστερη Εποχή του Χαλκού, τα μαλάκια αποτέλεσαν σημαντικό διατροφικό παράγοντα. Έτσι τα σαλιγκάρια αποτέλεσαν εκλεκτό έδεσμα διαχρονικά από την εποχή του Μινωικού πολιτισμού μέχρι κι σήμερα, χαρακτηρίζοντας την κρητική κουζίνα. Αργότερα οι Ρωμαίοι τα εκτρέφαν σε μικρή κλίμακα στις αυλές των σπιτιών τους.
     Κατά την πιο σύγχρονη εποχή σαλιγκάρια κυρίως έτρωγαν άνθρωποι της υπαίθρου καθώς ήταν μια θρεπτική, υγιεινή, και νόστιμη τροφή. Λόγω του ότι είναι και μια νηστίσιμη τροφή και επειδή τα σαλιγκάρια συλλέγονται κυρίως την Άνοιξη όταν η θερμοκρασία και η υγρασία είναι κατάλληλη, έχει συνδεθεί ως είδος διατροφής στην ελληνική παράδοση με την νηστεία του Πάσχα.
Σήμερα εκτός από παραδοσιακό έδεσμα θεωρούνται και είδος πολυτελείας και πολλά εστιατόρια τα έχουν συμπεριλάβει στο μενού τους

Διατροφική αξία του σαλιγκαριού.

     Αυτή τη στιγμή στη Γαλλία το σαλιγκάρι θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα είδη της Μεσογειακής διατροφής και ιδίως της Ελληνικής και πιο συγκεκριμένα της Κρητικής διατροφής που συμβάλει στην καλή υγεία και μακροζωία, άποψη η οποία έχει επιβεβαιωθεί και από σχετικές επιστημονικές έρευνες. Στην Κρήτη η υψηλή βιωσιμότητα των κατοίκων και τα χαμηλά ποσοστά καρκίνου, συσχετίστηκαν και με τη συχνή κατανάλωση σαλιγκαριών (εκτός από το ελαιόλαδο).

Συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του κρέατος των σαλιγκαριών είναι:
    • Θερμιδική αξία: 60-90 θερμίδες ανά 100gr κρέατος (μικρότερη από το κρέας διάφορων ψαριών, πτηνών και θηλαστικών).
    • Πρωτεΐνη: 10 - 16% του νωπού βάρους.
    • Λίπη: 0,5 - 2% του νωπού βάρους. Η ανάλυση επίσης, της σύστασης των λιπιδίων δείχνει υψηλό ποσοστό πολυακόρεστων λιπαρών οξέων. Επίσης, το λίπος των σαλιγκαριών είναι πλούσιο σε ω-3 λιπαρά οξέα, τα οποία ο ανθρώπινος οργανισμός, μη μπορώντας να τα συνθέσει, πρέπει να τα λάβει με τη διατροφή του.
    • Νερό: 73-89% (πολύ υψηλό).

     Όσον αφορά τα ανόργανα στοιχεία (μέταλλα), το κρέας των σαλιγκαριών αποτελεί καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου, μαγνησίου, καλίου και νατρίου. Ορισμένοι ερευνητές προτείνουν την κατανάλωση σαλιγκαριών ως εναλλακτική πηγή ασβεστίου και φωσφόρου, δύο πολύ σημαντικών συστατικών για την ανάπτυξη των οστών.


     Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ψάρια που καταναλώνονται με το κόκαλο αποτελούν για τον ανθρώπινο οργανισμό πολύ καλή πηγή ασβεστίου και φωσφόρου, θα μπορούσε επάξια να γίνει αντικατάστασή τους με το κρέας των σαλιγκαριών, τα οποία, εκτός των παραπάνω στοιχείων, περιέχουν και σημαντική ποσότητα ω-3 λιπαρών οξέων και ειδικά σε περιοχές που τα ψάρια δεν είναι διαθέσιμα. Επίσης, για όσους δεν καταναλώνουν κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα, μπορεί να αποτελέσουν σημαντική πηγή αμινοξέων και ασβεστίου.


     Συγκεκριμένα  όσον αφορά τα ιχνοστοιχεία, το κρέας του σαλιγκαριού αποτελεί καλή πηγή σεληνίου (27,4mg/100mg), παρέχοντας ουσιαστικά το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας η οποία απαιτείται για πρόσληψη από μια ενήλικη γυναίκα (που είναι 50mg/ ημέρα) και το 1/3 για ένα άνδρα. Το σελήνιο με τη σειρά του έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύοντας από καρδιοπάθειες και ίσως από τον καρκίνο του προστάτη, συμβάλλοντας, επίσης, στη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και του ανοσοποιητικού συστήματος.


     Η σάρκα των σαλιγκαριών αποτελεί και σημαντική διαιτητική πηγή βιταμινών, αφού περιέχει αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε νιασίνη, μια υδροδιαλυτή βιταμίνη του συμπλέγματος Β, με ευεργετική επίδραση στο νευρικό και καρδιαγγειακό σύστημα, που είναι σταθερή και ανθεκτική στη θερμότητα, τη μαγειρική και την αποθήκευση των τροφίμων. Η περιεκτικότητα του κρέατος των σαλιγκαριών σε νιασίνη είναι 1,4mg/100g βρώσιμου κρέατος και αντιστοιχεί σε κατανάλωση 50gr τυριού και 150gr γιαουρτιού, που θεωρούνται καλές πηγές αυτής της βιταμίνης.


   Γενικά τα σαλιγκάρια είναι πολύ ευεργετικά για την υγεία του ανθρώπου, καθώς παρεμποδίζουν την αθηροσκλήρωση και τη θρόμβωση και έχουν αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις, δρουν προληπτικά σε αλλεργίες, κατάθλιψη και άλλες ασθένειες του νευρικού συστήματος.

 

Γιατί σαλιγκάρι ελεγχόμενης παραγωγής και όχι ελεύθερης συλλογής;

     Η επιβάρυνση του φυσικού μας περιβάλλοντος τόσο από φυτοφάρμακα όσο και από άλλα απόβλητα, επιβάλει τον έλεγχο κάθε παραγωγής τροφής. Γι αυτό το λόγο η κατανάλωση σαλιγκαριών ελεγχόμενης παραγωγής εξασφαλίζει την καταλληλότητα αυτών καθώς η εκτροφή τους γίνεται σε άριστες συνθήκες υγιεινής και πριν από τη διάθεσή τους γίνονται όλοι οι προβλεπόμενοι χημικοί και μικροβιολογικοί έλεγχοι.
     Επίσης τα νωπά σαλιγκάρια ελεγχόμενης παραγωγής είναι διαθέσιμα στον καταναλωτή ανά πάσα στιγμή, όλο το χρόνο. Έτσι το σαλιγκάρι παύει να είναι ένα εποχιακό είδος διατροφής.
Επιπλέον αποφεύγεται η υπερβολική συλλογή των φυσικών πληθυσμών και δεν επιβαρύνεται το οικοσύστημα.

Купить СНПЧ
Joomla